Archive for category Executive Search Nederland

Wat verdient de Nederlandse en Belgische top CEO

De Nederlandse top CEO

Cijfers over 2008 voor de CEO’s van de AEX fondsen  (Totaal bedrag van Basissalaris, Bonus en pensioenbijdrage). Aandelen en opties zijn hier buiten beschouwing gelaten (is te weinig informatie over).

   Salaris top CEO

De Amerikaanse CEO verdient bijna zes keer zoveel als zijn Nederlandse collega. De beloning van topbestuurders in Amerika ligt niet alleen hoger, de opbouw van hun salaris is ook significant anders dan in Europa. Zo ligt het basissalaris in de VS gemiddeld ongeveer twintig procent lager. De Amerikaan moet het meer hebben van zijn bonus en nog meer van zijn aandelenregelingen: die zijn goed voor respectievelijk 300 en 590 procent van hun basissalaris. In Nederland zijn bonussen en aandelenregelingen achtereenvolgens 105 en nogmaals 105 procent van het basissalaris

De Belgische CEO’s verdienen gemiddeld wat minder dan hun Nederlandse collega’s.  De topmanager van een grote beursgenoteerde onderneming in België verdiende vorig jaar gemiddeld 1,75 miljoen. Zie een overzicht van de  Bel20 over 2007 en 2008 (click op het figuur):

Salaris CEO

,

No Comments

Hoe wordt U een CEO?

In 2008 schreef R. Knegtmans een boek over ‘de 9 Universele criteria van toptalent’ (Uitgeverij Boom) vanwege zijn fascinatie voor de doorslaggevende verschillen tussen goede talenten en de best and the brightest. Hij sprak daarvoor met 76 CEO’s, toezichthouders en practice leaders over dit thema. Van topmannen als Ben Verwaayen en Ad Scheepbouwer tot de opperbevelhebber van onze strijdkrachten. Coaches als Foppe de Haan en internationaal erkend galeriehoudster Annet Gelink. Zijn vooronderstelling dat talent voor een zeer groot deel maakbaar is, bleek te kloppen.

Hij zegt hierover in een colum:

Het belang van een hoog IQ

“Al snel bleek dat de traditionele selectiecriteria zoals diploma’s, IQ en branchegerelateerde ervaring niet in het rijtje voorkwamen. Andere zaken hadden kennelijk de doorslag gegeven bij hun ontwikkeling tot gearriveerd talent.

Natuurlijk is er weinig mis met het behalen van een erkend diploma of meer dan gemiddelde verstandelijke of conceptuele vermogens. Maar om in filosofische termen te spreken: het is hoogstens een noodzakelijke, maar zeker geen voldoende voorwaarde. Zelf ken je vast legio mensen die weliswaar zeer intelligent, maar maatschappelijk toch minder geslaagd zijn.
Wat is er dan wel nodig om je tot toptalent te ontwikkelen?

De gulden 10.000-uur-regel

Eind 2006 wijdde het Amerikaanse zakenblad Fortune een special aan de ‘Secrets of Greatness’. Uit het artikel van onderzoeksjournalist Geoffrey Colvin bleek weliswaar dat er verschillen zitten in erfelijke aanleg, maar ook dat een gebrek aan natuurlijk talent niet van doorslaggevend belang is voor het bereiken van grote successen. 

Niemand wordt geboren als schaakgrootmeester, begiftigd CEO of topgolfer. Alleen wanneer je in staat en bereid bent om jarenlang offers te brengen en jezelf aan een harde, pijnlijke en efficiënte training te onderwerpen, heb je kans dat het op termijn wat wordt.

Professor Anders Ericsson van de Florida State University hanteert daarvoor de gulden 10.000-uur-regel. Om echt de hoogste staat van genade te bereiken in een bepaalde discipline, moet je ten minste tien jaar lang hard en gericht trainen. Als minimum. In sommige disciplines – zoals filosofie – heb je twintig tot dertig jaar training nodig om de top van de piramide te bereiken.

Jong geleerd…

En hoe zit dat dan bij golfer Tiger Woods of toptennisser Boris Becker die al heel jong op topniveau konden acteren? Beiden waren extreem vroeg begonnen en hadden er als tiener al 15 tot 17 jaar dagelijkse training opzitten. Omringd door de beste mensen, intrinsiek gemotiveerd en met een nimmer aflatende passie om de top te bereiken.

Natuurlijk hebben wij bij geboorte niet allemaal dezelfde herseninhoud of spiermassa. Maar aangeboren eigenschappen bepalen eerder wat iemand niet gaan doen dan wat deze persoon kan bereiken. Iemand met een laag IQ zet niet snel de Nobelprijs voor nanotechnologie op zijn naam en met een lengte 1,65 meter word je doorgaans niet de meest waardevolle speler in de prestigieuze National Basketball League.

Maar om met cognitief psychologe Anique de Bruin te spreken: de variatie die ontstaat op basis van DNA is veel en veel kleiner dan de variatie die ontstaat op basis van training. Er is dus hoop voor iedereen.”

 

Bron: FD, 08

1 Comment

MBA opleiding kiezen: kosten en baten

MBa opleiding kiezen

Waar hangt de keuze van af?

Hoe beter de reputatie van de opleiding, des te hoger de waarde. De ranglijsten van internationale kranten en tijdschriften zijn een nuttige graadmeter. De scholen presenteren zich tijdens bijvoorbeeld de MBA Fairs van de Nederlandse Ivy Circle, de vereniging van alumni van enkele Amerikaanse top-MBA’s

  • Kies het programma dat bij uw wensen past. Naast eenalgemeen programma vol managementvaardigheden kennen scholen specialisaties als marketing, accountancy of een specifiek terrein als de gezondheidszorg
  • Ambieert u een functie met een internationale werkkring? Ga dan na hoe internationaal de opleiding is. Op de web-sites van de scholen staan cijfers over de herkomst van de studenten. Informeer ook of de leerstof op het internationale bedrijfsleven is gericht en of het mogelijk is delen van de studie in het buitenland te volgen

Internationale ranglijsten
Elk jaar worden alle MBA-opleidingen wereldwijd met elkaar vergeleken.

Financial Times maakt een ranglijst op basis van een enquête onder afgestudeerden, gegevens over de opleidingen, de internationale gerichtheid van het studieprogramma en het aantal wetenschappelijke publicaties van de staf.

The Economist baseert zich op vragenlijsten die de scholen zelf invullen en op enquêtes onder studenten en alumni over onder meer carrièrekansen en salaris.

Business Week, dat in 1988 als eerste met de ranglijsten begon, baseert zich op enquêtes onder studenten en recruiters.

Wat zijn de beste business schools op de Nederlandse markt?

Nijenrode en Rotterdam School of Management (ook wel bekend als Rotterdam Business School) staan al jaren bovenaan als het gaat om kwaliteit. Ook Nimbas en Tias staan erg goed bekend. De resultaten van de polls zijn ieder jaar anders maar deze opleidingen scoren altijd binnen de top-10.

Wat kost een opleiding bij de Nederlandse Business schools?

Vraag U af of de kosten opwegen tegen de baten. De kosten variëren van zo’n 350 euro voor een schriftelijke cursus tot minstens 60.000 euro per jaar voor een topschool.Van de Nederlandse gerenommeerde instituten is Business School Nederland de goedkoopste en zijn TIAS, Nijenrode, en Rotterdam School of Management (RSM) relatief de duurste. De kosten variëren van 10.000 tot 60.000 EUR voor een volledig parttime programma. Dit is overigens exclusief reis- en verzorgingskosten en soms ook exclusief studiematerialen.
Vaak nemen werkgevers de kosten voor een MBA opleiding geheel of gedeeltelijk over, wanneer U kunt hardmaken wat U straks extra aan de organisatie kunt bijdragen met een voltooide MBA studie.

Zie ook : waarom een MBA?

Bronnen: Business week, Elsevier, InfoNu

No Comments

Waarom een MBA?

uk-mba-300x299Toegegeven, ook zonder een MBA-netwerk is een succesvolle carrière mogelijk. Onderzoek van Elsevier Thema in 2006 leerde dat niet meer dan een op de zeven chief executive officers en chief financial officers van aan de AEX genoteerde bedrijven een MBA op zak heeft. Maar zo’n MBA-netwerk kan de weg naar de top wel gemakkelijker maken. En anders komt het in elk geval van pas bij lastige opdrachten. Tenminste, voor diegenen die slim kiezen. Want wie van een netwerk wil profiteren, moet wel de juiste business school selecteren.

Welke school heeft nu het beste netwerk? Het belangrijkste is om een MBA-opleiding te volgen aan een gerenommeerd instituut, zeg maar de top van de MBA-ranglijsten die internationale bladen en kranten als The Economist , The Financial Times en BusinessWeek regelmatig publiceren. ‘Je kunt best een willekeurige MBA volgen. Altijd nuttig. Maar voor een waardevol, wereldwijd netwerk moet je echt bij topscholen zijn,’ zegt Sofie Cammers, die ook actief is bij de Nederlandse tak van de Ivy Circle, de alumni-vereniging van enkele Amerikaanse topscholen.

De alumni-netwerken van de topscholen onderscheiden zich door hun enorme omvang. Chicago telt 40.000 alumni, INSEAD 34.000, om maar wat te noemen. Maar meer nog onderscheiden ze zich van de andere scholen door hun gemêleerde studentenpopulatie, waardoor het netwerk ook veelzijdig is. ‘Het zijn niet alleen blanke, mannelijke bankiers,’ zegt Antoine Berghmans (32), consultant bij consultancybureau A.T. Kearney in Brussel en alumnus van de Wharton School in de Verenigde Staten. ‘Alle scholen proberen zo gemêleerd mogelijk te zijn, maar topscholen zijn daarin het meest succesvol. Zij hebben de luxe om uit bijvoorbeeld zesduizend aanmeldingen achthonderd studenten te selecteren.’ De topscholen zorgen in de eerste plaats voor een mix van nationaliteiten. Berghmans: ‘In mijn studieteam zaten zes mensen: twee Chinezen, een Israëliër, een Amerikaan, een Iraniër en ikzelf.’ Na een MBA aan een topschool beschikken afgestudeerden dus over contacten in de hele wereld. Onder de alumni van bijvoorbeeld Wharton bevinden zich 140 nationaliteiten. Chicago kent er 94 en INSEAD 150. En de afgestudeerden kunnen ook nog eens met die contacten uit al die verschillende landen omgaan. Want al tijdens de MBA-opleiding leren studenten werken met mensen uit verschillende culturen. ‘Wat dat betreft is de studietijd playtime , oefenen dus. Je leert dat mensen uit het Verre Oosten soms ja zeggen en nee bedoelen, en je leert dat Amerikanen snel dolenthousiast zijn. Die hebben een let’s-do-it -mentaliteit,’ zegt Sofie Cammers.

Naast de mix van nationaliteiten proberen de topscholen studenten uit zoveel mogelijk verschillende bedrijfstakken te selecteren. Op de campussen lopen techneuten, consultants, bankiers, artsen en zelfs legerofficieren rond. Al die verschillende achtergronden van studenten maken het alumni-netwerk tot een allround bestand van contacten.

De macht van zo’n divers netwerk leerde Antoine Berghmans al tijdens zijn studie op Wharton waarderen: ‘De meeste kennis doe je op tijdens het behandelen van cases . Dat houdt in dat veertig tot vijftig klasgenoten zich buigen over een bedrijfsprobleem. Bedenk daarbij dat ze allemaal een verschillende achtergrond hebben en beschikken over twee tot drie jaar werkervaring en je beseft dat je een schat aan kennis en ervaring meekrijgt.’ Berghmans, zelf opgeleid als ingenieur en ten tijde van zijn opleiding projectleider bij autofabrikant Toyota, kon bijvoorbeeld zijn kennis van de Japanse autoindustrie delen met zijn medestudenten. ‘Anderen waren weer beter in financiën of marketing.’

De topscholen steken veel energie in het faciliteren van een sociaal leven dat de basis van een netwerk vormt. Ze zorgen voor congressen, diners en recepties waar de studenten kunnen netwerken. ‘Per week ben je zo’n twintig uur bezig met het voorbereiden en behandelen van cases ,’ zegt Cammers. De rest van de tijd is bedoeld om contacten te leggen. ‘Praatje maken, hapje doen.’ Na de opleiding gaat het netwerken door tijdens evenementen van alumni-verenigingen. Nagenoeg alle top-MBA’s beschikken bovendien over een database met gegevens van oud-studenten, waartoe alumni via internet toeganghebben.

Specialisatie
Op het eerste gezicht maakt het weinig uit voor een netwerk welke MBA een student kiest, als het maar een topschool is. Toch zijn er kleine verschillen. Hoewel alle top-MBA’s internationaal zijn, verschillen de studentenpopulaties. Scholen in Amerika bijvoorbeeld trekken meer Amerikanen dan scholen in Europa. De locatie maakt dus uit voor het netwerk. Cammers: ‘Ik koos voor Amerika. Ik had al in Europa gewerkt en gestudeerd, dat was bij wijze van spreken in the pocket .’ Daarnaast kent elke school specialisaties die studenten uit bepaalde bedrijfstakken aantrekken. Zo staat de Kellog School of Management in de Verenigde Staten hoog aangeschreven onder marketeers, staat Harvard bekend om het accent op leiderschap en legt Chicago de nadruk op financiering.

Wie een glimp wil opvangen van de alumni-netwerken van de scholen kan terecht op de websites van de scholen zelf. De top-MBA’s vermelden daar keurig uit welke branches en landen hun studenten komen. Maar het beste is natuurlijk met alumni zelf te spreken. ‘Die willen je altijd helpen,’ zegt Cammers. ‘Ze maken niet alleen gebruik van het netwerk, ze investeren er ook graag in.’

Samengevat:

Waarom een MBA?

  • Om de stap te maken naar een andere functie of branche
  • Om de kans op promotie in de eigen werkkring te vergroten
  • Om een internationale werkkring te vinden
  • Om kennis te verbreden, voor zelfontplooiing

Zie ook: What is an MBA

Bron: Elsevier, Financial Times 2008/2009

1 Comment